• 21/07/2010 15:58
• 

• Git! 0

  Kit! 0

Letni Przegląd Teatrów Offowych – Akcja
2010

W lipcu 2010 rusza organizowana przez Fundację Kultury Yakiza prezentacja współczesnej teatralnej sceny offowej w Bydgoszczy. Fundacja nawiązuje w ten sposób do istniejącego w latach 90 XX w. w Bydgoszczy Międzynarodowych OFF Prezentacji. Festiwal ten pod kierownictwem Andrzeja Stróża przez 10 lat swego istnienia zaprezentował czołówkę Polskiego , jak również międzynarodowego teatru offowego, alternatywnego i eksperymentalnego. Ideą przewodnią naszego działania będzie kontynuacja tej chlubnej tradycji, lecz OFF Prezentacje poszerzone zostaną o wybitnych przedstawicieli współczesnej wiedzy teatrologicznej. Nasze spotkania to nie tylko prezentacja spektakli, to również dyskusja o kondycji teatru, jego oddziaływaniu w przestrzeni publicznej, jego roli w budowaniu nowoczesnego społeczeństwa obywatelskiego, ale też znaczeniu działania jako bytu samoistnego w kontekście bytu jednostkowego. Zapraszamy do uczestnictwa w naszym projekcie przedstawicieli najbardziej twórczego środowiska we współczesnej historii teatru, przedstawicieli Instytutu Grotowskiego z Wrocławia. Nasz projekt będziemy realizować we współpracy z Wydziałami Teatrologii z Uniwersytetu Warszawskiego, Uniwersytetu Wrocławskiego i Uniwersytetu Jagiellońskiego. Naszym celem jest również powołanie przy festiwalu intensywnie działającej sceny eksperymentalnej i warsztatowej w oparciu o już istniejącą scenę teatralną Yakizoff. Przy festiwalu stworzymy odrębny obszar prezentacji dorobku artystycznego polonijnych grup teatralnych, często o międzynarodowym charakterze. W przedsięwzięcie zaangażowane będą ambasady RP ze wszystkich krajów pochodzenia polonijnych grup teatralnych.

Prezes Zarządu Fundacji Kultury Yakiza – Jacek Puzinowski


30.07.2010 (PIĄTEK) BYDGOSZCZ
http://www.yakiza.org

PROGRAM .:

TERMINUS A QUO „GO” [Nowa Sól]
spektakl plenerowy, Stary Rynek, godz. 18:00

TEATR BRAMA „UCZUCIE W DŹWIĘKU-APOTEOZA” [Goleniów]
Teatr Polski, al. A. Mickiewicza 2, godz. 19:00

TEATR MAGAZYN PRÓB BEZPSA „PORZĄDEK” [Bydgoszcz]
sala Muzeum Okręgowego, Wyspa Młyńska, ul. Mennica 7, godz. 20:30

A PART „KLEPSYDRA” [Katowice]
sala Muzeum Okręgowego, Wyspa Młyńska, ul. Mennica 7, godz. 21:00

OLA KUGACZ „WATT” [Wrocław]
teren Muzeum Okręgowego, Wyspa Młyńska, ul. Mennica 7, godz. 21:40

PIOTR ZAWADZKI „Z GŁĘBOKIEJ WOŁAM OTCHŁANI ...” [Poznań]
BCSK Yakiza, ul. Podolska 15, godz. 22:20


AFTER PARTY LETNIEGO PRZEGLĄDU TEATRÓW OFFOWYCH
''AKCJA''

DYSKUSJA I SPOTKANIE Z AKTORAMI

30.07.2010 (piątek)
Bydgoszcz, Yakiza ul. Podolska 15
http://www.myspace.com/bcsk_yakiza
http://www.bcsk.yakiza.org

"Z głębokiej wołam otchłani..."
Monodram wg. "Zbrodni i Kary"
Fiodora Dostojewskiego
Wykonanie:
Piotr Zawadzki

Start: 22:00
Wejście: free

http://www.youtube.com/watch?v=Wwww...

• 24/07/2010 12:20
• 

• Git! 0

  Kit! 0

Przedstawiamy pierwsze sztuki oraz pierwszych gości którzy wystąpią podczas przeglądu.

Teatr "TERMINUS A QUO" (Nowa Sól) "GO!"
Bydgoszcz Stary Rynek, godz.18.00
Spektakl plenerowy – prezentowany podczas Zero Budget Festival w 2009 roku.

Autor: praca pod kierunkiem Edwarda Gramonta
Reżyser: Edward Gramont

Spektakl "GO!" powstał jako wypowiedź artystyczna grupy, wobec zjawiska powszechnej komercjalizacji życia artystycznego w ogóle. "GO!" jest kontrpropozycją wobec spektakli innych teatrów ulicznych zbudowanych na bazie wielkich scenografii oraz efektów cyrkowo-pirotechnicznych. "TERMINUS A QUO" zawarł w tym spektaklu przesłanie "teatru ubogiego" jakiemu jest wierny od początku swej działalności - składając tym samym hołd nieodżałowanemu mistrzowi i twórcy teorii - Jerzemu Grotowskiemu. W "GO!" ważna jest zarówno treść jak i forma. Dla "TERMINUSA" bowiem ważne jest w równej mierze przesłanie intelektualne jak i uroda plastyczna spektaklu - to presja, którą wywiera Edward Gramont na swoich aktorach i odbiorcach. "GO!" pomimo ubogiej formy jest spektaklem intelektualnym, gdyż wymaga od widza postawy twórczej - stawia widzowi własny sposób interpretacji - tego, czego akurat jest świadkiem. "GO!" wymaga od widza percepcji i nie jest to przypadek skrajny lecz faktycznie norma. Na spektaklach "TERMINUSA" widz nie może być obojętny, musi myśleć. Niemy obraz w postaci komiksu nie wystarcza bowiem by osiągnąć pełnię, potrzebna jest wyobraźnia. Kilka słów o spektaklu. W miejscu akcji pojawia się kilkunastu aktorów, którzy od samego początku kreują się na beznamiętny, mechanicznie reagujący tłum. Są ubrani w czarne garnitury, białe koszule, noszą krawaty. Od początku do końca spektaklu chodzą. Czasami kładą się na ziemi, czasami siedzą, czasami nieruchomieją. Reagują wyłącznie na sygnał, w postaci ostrego gwizdka. Ten tłum ma w sobie coś chorobliwego, coś nienaturalnego, jakiś bezduszny system. Ci ludzie nie są szczęśliwi, pozbawieni jakichkolwiek emocji, jakichkolwiek przeżyć. Katastroficzny obraz cyberprzestrzeni. Obraz społeczeństwa zawiniętego w opakowaniu naszej cywilizacji gdzieś pomiędzy Tokyo, Los Angeles, Czengtu, Niemodlinem. A właściwie to wcale nie pomiędzy - ale tam właśnie. Spektakl idealnie dopasowuje się do miejskich deptaków i rynków dużych i małych miast z przypadkowymi widzami na okrasę. Akcja spektaklu to siedem połączonych ze sobą etiud, których łączny czas wynosi 55 minut. Przy konstruowaniu spektaklu Edward Gramont oprócz własnych koncepcji, wykorzystał pomysły członków grupy: Jakuba Kaprala, Tomasza Michniewicza, Anety Sznajdrowskiej, Magdaleny Obuchowskiej.

Fragmenty spektaklu do obejrzenia
http://www.youtube.com/watch?v=D0v6...

• 24/07/2010 12:20
• 

• Git! 0

  Kit! 0

Teatr Brama (Goleniów) - Uczucie w dźwięku – apoteoza
Teatr Polski ul. Mickiewicza , godz.19.00

Teatr Brama - jeden z najbardziej obiecujących młodych zespołów teatralnych w Polsce. Laureat wielu nagród. Uczestnik m.in. Zero Budget Festiwal realizowanego przez Instytut Grotowskiego we Wrocławiu. Teatr współpracuje artystycznie z Teatrem Kana, Chorea, Metropolis z Berlina, Free Street Theatre z Chicago i Stella Polaris z Norwegii.
„Uczucie w dźwięku” jest działaniem artystycznym rozpiętym pomiędzy teatrem a muzyką. Każdy obraz, każde słowo, każda historia, każdy ruch, każda melodia i każdy dźwięk są ze sobą powiązane, tworząc coś, to możemy nazwać atmosferą. Spektakl mówi o miłości, radości, także samotności, a przede wszystkim o wrażliwości. Wykorzystaliśmy fragmenty tekstów, pieśni oraz działań, które w ciągu ostatnich lat towarzyszyły Teatrowi Brama w artystycznej wędrówce. Wspominamy przyjaciół, odległe kultury, przebyte ścieżki, opowiadamy o wrażliwej duszy każdego z nas. Każdy z elementów spektaklu ma w sobie moc wspomnienia ulotnych chwil, którymi chcieliśmy się podzielić. Spektakl jest w całości śpiewany i grany instrumentalnie na żywo. To połączenie muzyki, ruchu, emocji i wzruszających obrazów. Opowieść to zdecydowanie poetycka w klimacie tęsknoty, marzeń, samotności, miłości i nostalgii.

http://www.teatrbrama.pophai.type.p...

• 26/07/2010 16:15
• 

• Git! 0

  Kit! 0

MAGAZYN PRóB BEZPSA (Bydgoszcz) – Pożądek (na podstawie Uczty Platona)
teren przed Muzeum Okręgowym, Wyspa Młyńska, ul. Mennica 8, godz. 20.30

Zainteresowanie grupy Platońską „Ucztą”, na podstawie której powstał najnowszy spektakl „Eros”, pokazuje, że grupa idzie w kierunku „teatru filozoficznego” (cokolwiek miałoby to znaczyć). Filozoficzność nie musi przy tym oznaczać powagi i naprzykrzającego się pouczania. Bliżej jej do śmiechu i ironii. Medium filozofii jest radość, błazenada i poczucie nieusuwalności głupoty, kryjącej się we wszelkiej „ludzkiej mądrości”. Platońskie dialogi – źródło filozofii europejskiej – są tego znakomitym świadectwem.…Dziwi nas jednak, że nie wiadomo dlaczego, ale teatralna inscenizacja dialogów Platona należy w dzisiejszych czasach do prawdziwej rzadkości. Tymczasem, jak powiada W.Jaeger, „żaden język ludzki nie może kusić się o to, aby środkami naukowej analizy czy też skrupulatnie wiernej parafrazy oddać w pełni to najwyższe objawienie Platońskiej sztuki i artyzmu, jakie staje przed nami w „Uczcie”. „Uczta” Platona przedstawia przyjęcie („sympozjon”) w domu poety Agatona. Są na nim różne znakomitości ówczesnych Aten. Mowa jest zarówno o miłości heteroseksualnej, jak i homoseksualnej. Z wielką lekkością, dystansem i humorem przedstawia Platon ustami swych bohaterów wieloznaczność sensu i pochodzenia pragnienia czegoś innego niż ja sam. Wszystkie zaprezentowane podczas uczty rodzaje miłości i ich geneza stanowią trwałą podstawę i niewyczerpany rezerwuar europejskiego myślenia o miłości. Według klasyków myśli greckiej – Sokratesa, Platona, Arystotelesa czy Epikura – przyjaźń i miłość są podstawą życia społecznego i politycznego. Platon rezygnuje z prymitywnej psychologii i fizjologii miłości. Pragnienie dzielenia życia z drugą osobą ma podłoże czysto duchowe i dokonuje się ze względu na „pierwszy przedmiot miłości”, którym jest samo Dobro (Piękno i Prawda).............Naszym zwyczajem jest, że po przedstawieniu spotykamy się z widzami i prowadzimy rozmowę zarówno na temat teatralnej formy naszego spektaklu, jak i tego, o czym on właściwie jest. Rozmowa z widzami staje się przez to jakby żywym przedłużeniem spektaklu.

Występują: Nastazja Puzinowska, , Jacek Puzinowski, Daniel Sobota
Czas trwania 30 min.

Wywiad z Danielem Sobotą
http://www.mmbydgoszcz.pl/1072/2008...

• 26/07/2010 16:16
• 

• Git! 0

  Kit! 0

Teatr A Part (Katowice) - Klepsydra
Muzeum Okręgowe, Wyspa Młyńska, ul. Mennica 8, godz. 21.00

Klepsydra to kameralny projekt sceniczny, zbiór etiud teatralnych z pogranicza wizualnego teatru ciała, gestu i emocji oraz teatru tańca. Spektakl powstał w wyniku współpracy aktorki Moniki Wachowicz i reżysera Marcina Hericha. Tytuł przedstawienia, a także jego koncepcja
sceniczna i zarysowana w nim opowieść odnoszą się do dwoistości znaczenia słowa "klepsydra" oznaczającego z jednej strony zegar piaskowy będący metaforą nieuchronnie upływającego życia, jak również ogłoszenie żałobne.
W spektaklu można odnaleźć odniesienia do twórczości pisarskiej Milana Kundery i Ryszarda Krynickiego i filmowej Krzysztofa Kieślowskiego.

Projekt solowy w wykonaniu Moniki Wachowicz.
Reżyseria: Marcin Herich
Scenariusz, ruch sceniczny: Monika Wachowicz, Marcin Herich
Muzyka: fragmenty kompozycji Archive oraz Keitha Jarretta
Tekst: fragment wiersza Ryszarda Krynickiego "Kobieta trzydziestoletnia”

http://www.apart.art.pl/klepsydra.h...

• 26/07/2010 16:16
• 

• Git! 0

  Kit! 0

Aleksandra Kugacz (Wrocław) - Watt na podstawie S.Becketta
Muzeum Okręgowe, Wyspa Młyńska, ul. Mennica 8, godz. 21.40

„Aleksandra Kugacz w przedstawieniu ‹‹Watt›› stworzyła niemal przezroczystą postać, w której powoli wykrystalizował się tekst o bohaterze nazwiskiem Watt, by przepłynąć przez nią tak, jak sama aktorka przepływa powoli przez scenę hipnotyzując widownię. Dużo tu emocji, ale zero krzykliwej ekspresji. Wiele ciszy, ale mnóstwo niepokoju wywołanego natręctwem powtórzeń,geścików, neurotycznych drżeń.” (A. Churski, Od bajeczki do Becketta, „EXPRESS BYDGOSKI”)

"Precyzyjnie wyważony ruch Aleksandry Kugacz oraz ascetyczna scenografia – sprowadzona do prostego krzesła – wprowadzają widza w poetycki świat Becketta. Monologowi opartemu na cyklicznie narastającym I opadającym napięciu, towarzyszy systematyczne, powolne
przemierzanie sceny. Gest, słowo, dźwięk sytuują grę na pograniczu transu i neurozy. Trudno nie ulec wrażeniu, że przez ciało aktorki przepływają falami kolejne partie tekstu, potęgując emocje, uderzając w publiczność z siłą, ale i z subtelnością, (...)" (M.Jasińska, M. Janowska, M. Kosakowska, Namacalna cisza, "Teatralny Informator Katarowy", 4 XII 2005.)

"Skromna i ascetyczna, przez co skupia uwagę Widza na sobie i tym, co ma do powiedzenia. Szalenie konsekwentna. Świadomie wykorzystuje podstawowe środki teatralne, czym sprawia, że jej monodram jest bliski ideałowi gatunkowemu." (wmk, Aleksandra K., gazeta
festiwalowa 34 OFTJA, 17 XI 2005.) Na wyróżnienie (…) zasłużyła delikatna, wyciszona
Aleksandra Kugacz, studentka filozofii , której mądrze z oczu patrzyło, gdy prezentowała fragment "Watta" Samuela Becketta w reżyserii Jerzego Weltera. (I. N. Czapka, Do trzech razy sztuka, „Życie Warszawy”, 11 IV 2006.)

http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/6...

• 26/07/2010 16:17
• 

• Git! 0

  Kit! 0

Piotr Zawadzki - (Poznań) „Z głębokiej wołam otchłani” na podst. „Zbrodni i kary” Fiodora
Dostojewskiego , BCSK Yakiza, ul. Podolska 15, godz. 22.20

Stereotypowe wyobrażenie o pijackich wyznaniach może w tym przypadku zwieść, pijak Marmieładow byle komu historii „dziejów swego żywota” nie opowie - sam dobiera sobie słuchaczy. Do wyznań skłonić go może jedynie ktoś, kto łączy w sobie wykształcenie z czułością. Samo bowiem zgłębiane wiedzy to za mało, aby słuchacz mógł pojąć, czym jest człowieczy upadek. Dlatego Marmieładow stale dobija się do serca.

Głos Marmieładowa dobywa się z otchłani, z samego dna ludzkiej nędzy. Na tym dnie miłość jest rozpaczliwie wykoślawiona, tam ludzkimi zachowaniami rządzi napięcie rozpięte pomiędzy własną pychą a doznawaną od innych pogardą, tam ludzie są samotni i pożerają się nawzajem, tam każda próba podźwignięcia się zmienia się w kolejny upadek, tam wreszcie człowiek staje się podobny zwierzęciu, dla którego jedyną nadzieją może być okazane mu miłosierdzie.

Wyznanie Marmieładowa jest świadectwem, ale też przestrogą, że krawędź, za którą czai się zło, a wraz z nim nędza i szaleństwo, okrucieństwo i rozpacz, pogarda i samopotępienie, i w ogóle całe to pijaństwo naszej własnej człowieczej natury – że ta krawędź jest tuż obok, w każdym z nas.

http://www.youtube.com/watch?v=Wwww...