• 18/06/2006 13:02
• 

• Git! 0

  Kit! 0

Niepomny znaczka "Wydawnictwo KUL" na okładce zakupiłem 2 tomy podręcznika pana Realego. Po otworzeniu natknąłem się na różne dość dziwne (żeby nie powiedzieć wkurwiające) rzeczy, wśród których rozdział "Platon prorokiem?" wcale nie był najbardziej zaskakuącą.

W związku z tym mam do was, mili siostry-i-bracia-w-niewiedzy, 2 pytanka.

1. Czy wykłady, na które nie chodziłem, były podobne do tego wiekopomnego utworu pana giovanniego?

2. Którą książkę byście polecili jako historię filozofii a nie dzieło pod zaszczytnym tytułem "Co, jak mi się wydaje, było w dawnych myślicielach zgodne z moją wielką, wspaniałą i jedyną słuszną religią?".

• 18/06/2006 13:12
• 

• Git! 0

  Kit! 0

Hehe, a widzisz tym razem miałem się z Tobą zgodzić :)
U Coplestone'a mimo że też daje wyraz swojej wierze, więcej jest obiektywizmu.

• 18/06/2006 13:34
• 

• Git! 0

  Kit! 0

Z tego co pamiętam to Swieżawski (Dzieje europejskiej filozofii klasycznej) był jakiś nieinwazyjny. I oczywiście Tatarkiewicz. A jeśli chce Ci się bawić to jeszcze jest Bertrand Russel (Dzieje filozofii zachodu)

• 18/06/2006 13:47
• 

• Git! 0

  Kit! 0

Z tego co pamiętam, prof. Dembińska traktuje nowy paradygmat z dużym dystansem. Lepiej znać więc też tradycyjne interpretacje.

Mnie to najbardziej irytują u Realego te jego "żeglowania".

• 18/06/2006 14:05
• 

• Git! 0

  Kit! 0

Najważniejsze, żeby wiedzieć i znać podstawy wspólne dla wszystkich. Nikt ze studentów nie jest badaczem kompetentym do oceny i jakieś rewelacyjnej interpretacji filozofów. Ważne żeby mniej więcej orientować się jak to robi reale copleston i ze tego nie robi wcale (tzn nie interpretuje niczego) Tatarkiewicz :)

• 18/06/2006 14:16
• 

• Git! 0

  Kit! 0

Rozumiem, że interpretacja dawnych tekstów ma się odbywać mniej więcej w ten sposób:

"Wiemy bowiem, że pitagorejczycy nazywali symbolicznie imieniem Apollo właśnie "Jedno" biorąc za podstawę słowa alfa privativum i pollon (znaczy: wiele), a więc rozumiejąc termin Apollo jako "brak" "wielości", to znaczy jako najwyższe "Jedno". Platon zamyka swój wielki tekst , mówiąc właśnie:

Apollonie! [...] cóż to za wzlot i górowanie nadludzkie i niesamowite!

Wyrażenie to ma znaczyć:

JEDNO (A-pollon), cóż to za wzlot i górowanie nadludzkie i niesamowite!"


Jak dla mnie, Dan Brown stosowany.

• 18/06/2006 14:20
• 

• Git! 0

  Kit! 0

loooool Ale bajer! =D to Reale? robisz mu reklame;P

• 18/06/2006 15:23
• 

• Git! 0

  Kit! 0

heinrich - zarys historii sredniowiecza - trudno dostać ale jak juz dostaniesz ...no po prostu perełka wszystko ładnie zwięźle i na temat, pozatym jak juz wspominałam Gilson - dlugo duzo treściwie - tak wiec z tego raczej tylko tych najważniejszych sobie opracuj

• 18/06/2006 15:23
• 

• Git! 0

  Kit! 0

a do starozytnej copleston

• 18/06/2006 17:03
• 

• Git! 0

  Kit! 0

Droga Natalio - oczywiście, że Reale.
Staram mu się robić reklamę bo jest niesamowicie przebojowy i chyba za mało znany.

"[U Platona] Diada lub nieokreślona Dwoistość nie jest oczywiście liczbą dwa. (...) Jest ona pojmowana jako dwoistość tego co wielkie-i-małe w tym sensie, że jest nieskończoną wielkością i nieskończoną małością, gdyż jest ukierunkowaniem ku temu co nieskończenie wielkie i nieskończenie małe. To właśnie ze względu na tę dwoistość ukierunkowania nazywa się ją Diadą nieskończoną lub nieokreśloną i w koneskwencji bywa określana jako dwoistość tego, czego jest dużo-i-mało, więcej-i-mniej, co jest większe-i-mniejsze i jako strukturalna nierówność."

Ja nie chodziłem na wykłady i pewną dlatego sensacją jest dla mnie jakaś "Diada" u Platona (bo boczar z górniakiem chyba zapomnieli o tym wspomnieć). I pewnie dlatego zupełnie nic nie rozumiem z podobnych fragmentów...

• 18/06/2006 19:07
• 

• Git! 0

  Kit! 0

taa, ale Swieżawski to czasem skrajnie irytuje. Mistrz paradoksów. Hasła w rodzaju: "Abelard miał rację" i chwilę później w odniesieniu do tego samego "Abelard się mylił". A to i tak jest przykład najłagodniejszy i najmniej znaczący.

• 18/06/2006 19:45
• 

• Git! 0

  Kit! 0

Eeee, tam! Wy to macie problemy :)

• 18/06/2006 20:30
• 

• Git! 0

  Kit! 0

Mam Swierzawskiego, do poczytania całkiem przyjemny, choć momentami dłuży. I fakt, potrafi czasem irytować stwierdzeniami w w. wym. stylu. Ale ogólnie - polecam. (Nieinwazyjny - czysto historyczny)

• 18/06/2006 20:33
• 

• Git! 0

  Kit! 0

Uzupełniając wypowiedź: Swierzawski - Dzieje europejskiej filozofii klasycznej. Opisani wszyscy ważniejsi (i kilku mniej ważnych) myśliciele. Polecam.

• 19/06/2006 15:11
• 

• Git! 0

  Kit! 0

ktos polecal Russella- milo sie czyta, ale to chyba zbyt swobodna letura jak na podrecznik do egzaminu, chociaz swoja droga wieksza czesc tej ksiazki to starozytnosc.
Co do Realego- jest cos takiego jak skrot tych 4 tomow( nie chodiz mi o tom 5 z indeksem;),w jednym tomie i jest to dostepne w BUWie i uwaga uwaga, tego skrotu dokonal sam Reale.:)
ze sredniowiecznej- Copleston i Gilson( wybiorczo, bo tu jest tego bardzo duzo)

• 19/06/2006 15:12
• 

• Git! 0

  Kit! 0

aha- pyatnie jest inne, zmylily mnie odowiedzi, chodzi o podreczniki dla pierwszego roku( staroz i sredn)?
potem to tylko
Copleston i Mis dla wytrwalych;)

• 20/06/2006 23:21
• 

• Git! 0

  Kit! 0

Moze ktos mi wytlumaczyc roznice miedzy "mysla starozytna" Realego ,a zwyklym wydaniem wielo tomowym?

Ogolnie jestem zwolenikiem Realego ( przyjmnie sie czyta ) chociaz czasami naprawde nie widadomo o co chodzi [ szcegolnie przytoczone : Platon i <<nauki niepisane>> ] ; )
Moze ktos wytlumaczy czym dokladnie jest Jedno i nieokreslona Diada; ).