• 22/02/2006 19:03
• 

• Git! 0

  Kit! 0

Chcę podzielić się moim spostrzeżeniem, iż
prof. Iwona Lorenc poprowadzi w tym semestrze 30 godzinny wykład monograficzny - właśnie o "Estetyce jako praktyce, teorii i praktyce".
Odbywać się będzie we wtorki, w sali nr. 15, w godzinach od 12:30 do 15:30, co 2 tygodnie.
Może ktoś jest zainteresowany takowym i nie zauważył wzmianki...
Ja akurat mam zamiar uczestniczyć:)

PS. może ktoś jeszcze lepiej zorientowany niż ja wie, kiedy będzie pierwszy wykład? Był wczoraj (21 II) czy będzie dopiero w następny wtorek (28 II)?
; )

• 22/02/2006 19:57
• 

• Git! 0

  Kit! 0

Witam,

nie chcę cię martwić, ale ten tajemniczy wykład (chyba, że jest to jeszcze coś innego! bo może naprzemiennie co dwa tygodnie jest w tej samej sali jeszcze coś!;-), ale nie sądzę) to jest tak naprawdę seminarium magistersko-doktoranckie... :-(((( Wydaje mi się, że ta nazwa i w ogóle ma umożliwić zaliczenie tych zajęć uczestnikom dotychczasowym w jakiś biurokratycznie poprawny sposób. Bo to seminarium już działa kilka miesięcy... Wczoraj było - dyskutowaliśmy o malarstwie iluzjonistycznym :-). W każdym razie, tak to wygląda. Pozdr.

• 22/02/2006 22:39
• 

• Git! 0

  Kit! 0

Ha ha wiesz, że zauważyłam, że to jest w ogóle seminarium a nie wykład niedługo po napisaniu spotu powyższego...;)
Ale dzisiaj nie tylko ja się skarżyłam, że jestem zmulona i nieprzytomna...:p
No cóż, szkoda, trochę się rozczarowałam, fajnie by było, gdyby to był taki odrębny wykład...

8)

• 22/02/2006 23:32
• 

• Git! 0

  Kit! 0

Ano, fajnie by było...
Ale jest dużo innych ciekawych seminariów z estetyki, na które można spokojnie chodzić bez obaw, że ktoś zapytać cię może ile masz już pracy mgr; -))) Zapraszam chociażby do filmowców i filozofów we czwartki rano! A pogoda - faktycznie ohydna! Jak w takich warunkach rozmyslać o pięknie?! Wkleję cytat, bo obecnie propaguję gdzie się da lekturę Pasaży W.Benjamina (bo dlaczego mam sama czytać takie grube książki?!; -)):

"Do jakiego stopnia właśnie siły kosmiczne oddzielają wyłącznie narkotyzująco na pustego i kruchego człowieka, widać po jego stosunkach z jednym z najwyższych i nałągodniejszych przejawów tychże sił - mianowicie z pogodą. Jest niezwykle znamienne, że właśnie to najintymniejsze i najbardziej tajemnicze oddziaływanie pogody na człowieka musiało stac się osnową jego najbardziej czczej papalaniny. Zwykłego człowieka nic nie nudzi bardziej niż kosmos. Stąd oczywisty dla niego i głęboki związek pogody z nudą. Jakże piękne jest w swej ironii przezwyciężenie tego związku w anegdocie o podatnym na chandrę Angliku, który zbudziwszy się pewnego ranka, strzela sobie w łeb, bo pada deszcz!"

• 23/02/2006 14:39
• 

• Git! 0

  Kit! 0

Ho ho, może i ja poczytam tą grubą książkę... Ale jak będę miała zakwasy w rękach od przewracania kartek, to powinnaś mieć wtedy wyrzuty sumienia :P :P