-
Anonim
nie będę oryginalna... intymność z jaką zawraca się do faceta, którego kocha cierpienie i delikatność z jakim przedstawia kobiece uczucia... jej wierszy z niczym nie można porównać, ona cała jest w nich jej cierpienie i niespełniona miłość, macierzyństwo... -
Kasia
co najbardziej? chyba to, że bardzo często mogę się utożsamić z tą poezją. to jest magiczne;)
a tak poza tym piękno strof, bół, pragnienia, nadzieje, liryczność... -
eli
-
Anonim
Apoteoza życia w obliczu śmierci!
Oswajanie sie ze śmiercią, z tym, co nieuniknione
Tak piękne pisanie o miłości, o samotności, o bólu, o swych pragnieniach -
-
Anonim
-
Anonim
-
ewe!inka
to co urzeka w poezji poetki to niesłychanie daleko posunięta precyzja myśli i emocji; emocji zdolnych wstrząsnąć do głebi i zarazem owiniętych w delikatność i subtelność. Doznaje je, nadaje im poetyckie imiona i dzieli się nimi. Rozpoznajemy je od razu. Bo też nie jest tak, że wolimy czuć na wargach dreżenie wiekuistej miłości niż mówić po prostu "kocham"... -
Anonim
ogrom cierpienia i apoteoza miłości,
prawda i siła,
kobiecość, liryzm
oswojenie śmierci
Poza tym niezwykłą swobodę poetki w poruszaniu się w tradycji, łączenia przeszłości z teraźniejszością.
Jej poezja "naznaczona piętnem śmierci" wzrusza i prowokuje do zastanowienia się nad tym co mam i jak z tego korzystam..., ważna jest chwila obecna i miłość... -
Sooł Helooł; ]
Bogini . Potrafiła w niebanalny i jedyny sposób pisać o miłości , o sile tego uczucia i o towarzyszących jemu emocjach. Każdy wers wcina się głęboko do środka duszy. Coś pięknego!
"byłeś dla mnie tylko czworokątem papieru
lecz moje serce ma właśnie taki kształt
byłeś więc moim sercem ..."
-
mfijalkowska
szczerość z jaką pisała. wyrażała siebie, swoje cierpienie.
w każdym jej wierszu odnajduję cząstkę siebie. od Poświatowskiej można się nauczyć jak kochać miłością wrażliwą i subtelną, i jak żyć i z tego życia korzystać pełnymi garściami. -
Anonim
Szczerość. I ta niesamowita umiejetność ubierania w słowa mysli, które bardzo trudno wyrazic słowami. -
Olć.
jej twórczość porusza moje serce,dusze,umysł.
mozna czytać w nieskończoność jej poezje,i za każdym razem odczuwać coś pieknego.
jej wrazliwość uczuć, które opisuje za pomocą prostych głębokich słów potrafi dotrzeć do każdego zakamarka mojej duszy:))
Jest genialna,. ! -
Łobuz
Poświatowska żyła i tworzyła w strachu. Ona i jej mąż byli chorzy na serce i w każdej chwili mogli umrzeć. I przejawia się to w jej dziełach.
Są szczere, przemawiają do mnie. To moja i mojej mamy ulubiona poetka. -
Anonim
serce, prostota, zmysłowość, siła, tęsknota, moje myśli które mogę w jej wierszach odnaleźć.. takie bezwstydne -
Anonim
niesamowite nasycenie emocjonalne, proste a jednoczesnie kunsztowne metafory , oryginalne postrzeganie rzeczywistosci. Po prostu majstersztyk w kazdym calu -
Anonim
Mnie urzeka najbardziej wielka głębia i metaforyka w tak zwięzłej formie.
Prawdziwy majstersztyk! :) -
Bella
niesamowita głębia ,tęsknota,ten "apetyt ma życie",czułość ,namiętność,szczerość,plastycz ne metafory....można wymieniać bez końca
Podobne Tematy
|
|
"...lubię moją samotność zawieszoną wyżej niż most rękoma obejmujący niebo..."
