Zespół został założony w grudniu 1975 roku w Londynie przez Steve'a. Nazwa grupy pochodziła od średniowiecznego narzędzia tortur. Heavymetalowa scena późnych lat siedemdziesiątych cechowała się stagnacją, a nawet podupadała, a tylko niewielka grupa zespołów grała muzykę na poziomie. W tym czasie pojawiła się grupa młodych brytyjskich zespołów, które w latach 1978-80 stworzyły zjawisko określane jako Nowa Fala Brytyjskiego Heavy Metalu (New Wave Of British Heavy Metal, w skrócie NWOBHM). Iron Maiden był jednym z najlepszych zespołów tego nurtu. W szeregach grupy dokonało się w tym czasie wiele zmian personalnych. Początkowo skład grupy tworzyli: Paul Day - wokal, Ron Matthews - perkusja, Steve Harris - bas, Terry Rance - gitara i Dave Sullivan - gitara. W tym składzie zadebiutowali w pubie Cart & Horses w Stratford. Wkrótce Daya zastąpił Dennis Wilcock Dennis Wilcock a Sullivana i Rance'a - Bob Sawyer i Dave Murray. Sawyer szybko opuścił kolegów przechodząc do Praying Mantis, pozostała czwórka próbowała kontynuować działalność, ale kryzys w grupie spowodował przejście Murray'a do grupy Urchin oraz odejście Matthewsa do nowopowstałej formacji Ron Rebel. Harris i Wilcock dalej kontynuowali działalność i na początku 1977 roku zaprosili do współpracy Tony'ego Moore'a (klawisze), Terry'ego Waprama (gitara) i Barry'ego 'Thundersticka' Grahama (perkusja). Po pierwszym koncercie z w tym składzie, Harris uznał, że klawisze w Maiden to kiepski pomysł i tym samym wyrzucił Moore'a. Tak uważał jeszcze przez kilkanaście lat aż do płyty "Somewhere in time", ale o tym później. Wiosną 1977 odszedł Wapram, powrócił natomiast Murray. Znów działali jako kwartet, koncertując bez większych sukcesów w londyńskich pubach. W połowie tego samego roku Wilcock przeszedł do V1, a Thunderstick do Samson. Obok Murraya i Harrisa pojawili się Paul Di'Anno (wokal), Doug Sampson (perkusja) i zmieniający się jak w kalejdoskopie gitarzyści...

Mniej